دادکان:به رویانیان گفتم در فوتبال هم آبرویتان را می‌بازید،هم آرزویتان را/ در این فوتبال، همه دروغ می‌گویند

علی جوادی: به گزارش خبرآنلاین؛ گفته می‌شود وزیر و معاون وزیر ورزش به دنبال این هستند که دادکان دوباره به ساختمان انتهای خیابان سئول برگردد. او که 5 سال قبل با بی‌مهری هر چه تما‌م‌تر از فدراسیون فوتبال رفته بود، این روزها آن بی‌علاقگی گذشته را ندارد و می‌خواهد دوباره به فوتبال کشورش خدمت کند.

*‌آقای دکتر این روزها شنیده می‌شود که قرار است شما دوباره به فدراسیون فوتبال برگردید؟

هنوز چیزی قطعی نیست. یک صحبت‌هایی شده. هنوز هم جواب قطعی نداده‌ام. چند نفر از دوستان آمده‌اند صحبت‌هایی را با واسطه و بی واسطه مطرح کرده‌اند. ولی هنوز به جمع‌بندی قطعی نرسیده‌ام. چون درگیر بیماری مادر هستم فعلا ذهنم مشغول است. این بنده خدا سنش بالاست و دچار شکستگی شده و حالش کمی وخیم بود و تا دیروز (سه‌شنبه) حالش چندان مساعد نبود. خدا را شکر حالش خوب است و می‌توانم روی برنامه‌هایم تمرکز کنم.

* خدا را شکر. حالا برنامه شما چیست؟

نمی‌دانم. آخر هیچ چیز مشخص نیست. یک بنده خدایی که دستش در دولت باز است آمد به من گفت بیا می‌خواهند که شما باشی و در فدراسیون فوتبال کار کنی. من گفتم من نمی‌توانم فدراسیون را سفارشی اداره کنم. چه تضمینی وجود داد که من، آقای کفاشیان نشوم؟ من می‌خواهم آن طور که مصالح فوتبال مملکت می‌گوید این ورزش را اداره کنم. این اصلا ممکن نیست. فوتبال شرایط خاص خودش را دارد. اگر سفارش پذیر بشوی دیگر نمی‌شود در این فدراسیون کار کنی.

*‌چه گفتند؟

فعلا هنوز داریم با هم حرف می‌زنیم.

* گویا آقای زمان آبادی هم واسطه شده‌اند؟

بله. یک صحبت‌هایی هم ایشان با من داشتند و با یکی دو نفر در میان مدیران وزارت ورزش. من به ایشان هم گفتم اجازه بدهید حال مادر بهتر شود بعد با هم حرف می‌زنیم.

* بالاخره چه می‌شود؟ می‌آیید؟

آخر می‌دانید حرف من چیست؟ من می‌گویم فوتبال آدم‌های خودش را می‌خواهد. افراد سیاسی که برای هیات‌مدیره دو تیم استقلال و پرسپولیس آورده‌اند، همگی آدم‌های شریف و خوبی هستند. در کارشان و در حوزه خودشان هم خیلی موفق هستند؛ اما اینجا فوتبال است. آدم خودش را می‌خواهد. چرا به فوتبالی‌ها اعتماد نمی‌کنند؟ اینها کار آدم را برای نفس کشیدن میان این همه آدم غیر فوتبالی سخت می‌کند. آقای رویانیان به من زنگ زدند و گفتند روز شنبه که روز شهادت امام جعفر صادق (ع) بود در هیات‌های بازار تهران برای شفای مادر شما دعا کردند و من برای آن زنگ زدم تا حال مادرتان را بپرسم. بعد صحبت به پرسپولیس کشید و ایشان گفت آمده که بماند و کار کند. من به ایشان گفتم شما اینجا هم آبرویتان را می‌بازید و هم آرزویتان را. اینجا فوتبال است و کاش نمی‌آمدید. ایشان هم گفتند چون تکلیف و ماموریت بود قبول کردند.

من حرفم این است که کاش یک روزی بیاید که به فوتبالی‌ها اعتماد شود تا غیر فوتبالی‌ها این طوری در بن بست نیفتند که چون حکم و تکلیف شد، آمدیم. فوتبال را آدم‌ها برای عشقشان باید بیایند و دنبال کنند نه به دلیل تکلیف و ماموریت.

* حالا فرض را بر این می‌گذاریم که شما قبول کردید که به فدراسیون فوتبال برگردید. چطوری فدراسیون را اداره می‌کنید؟

من همان دکتر محمد دادکانم. هیچ فرقی نکرده‌ام. مگر می‌شود شیوه اداره فدراسیون فرق کند؟ فدراسیون فوتبال باید استقلال داشته باشد تا فوتبال به یک جایی برسد. مگر در زمان من فوتبال بد دید؟ در 6 رده سنی نونهالان و در تمام رد‌های دیگر در نوجوانان و جوانان تیم‌های ما موفق بودند. پایگاه‌های استعدادیابی ما مثل ساعت داشت کار می‌کرد. تیم ملی برای اولین بار بدون اما و اگر و بدون دردسر و بدون آنکه جگر مردم را خون کند، به جام جهانی رسید. چه چیزی از آن فوتبال باقی مانده؟ آن فدراسیون فوتبال کجاست؟

* پس اگر برگردید تغییرات کلی ایجاد می‌کنید؟

به خدا نمی‌شود با خیلی از این آقایان کار کرد. عذر خیلی‌ها را باید خواست. مگر می‌شود این طوری فدراسیون فوتبال را اداره کرد؟ فوتبال ما به صورت کلی‌اش دچار مشکل و فساد زیرپوستی شده. الان محمدرضا رحیمی دوست 30 ساله من نیامده به مشکل خورده. می‌خواهند دارش بزنند. به من زنگ زد فلانی چکار باید بکنم؟ به او گفتم ببین قبل از تو چه اتفاقاتی در آن باشگاه افتاده. همه را ببین و حرف بزن. حرف نزنی بدبختت می‌کنند. آخر این چه فوتبالی است که همه عادت کرده‌اند در آن دروغ بگویند و قانون را دور بزنند و بعد خودشان را موجه جلوه بدهند؟ این مردم گناه دارند. چرا کسی به آنها فکر نمی‌کند؟ این پولهایی که گفته‌اند فقط در لیگ برتر سالی 400 میلیارد می‌شود، از جیب چه کسی است؟ از جیب مردم است دیگر. چرا به آنها حرف راست نمی‌زنند؟ درد من این چیزهاست. من می‌گویم فوتبال باید با صداقت و استقلال کامل اداره شود. آقایان بعد از رفتن من هزار بار فدراسیون فوتبال را زیر و رو کردند تا خلافی، جرمی، چیزی پیدا کنند که نتوانستند. می‌دانید چرا؟ چون من دزد نیستم. همیشه دنبال این بودم که از خودم چیزی برای این مملکت بگذارم و بروم. من فدراسیون آن زمان را با اعتبار خودم پیش بردم. بدون آنکه مثل این روزها از سازمان پول میلیاردی بگیرم، میلیاردها تومان خرج کردم. همه اینها را بازاریان محترم و معتبر و اسپانسرها می‌دادند. امکاناتی که ما برای این فوتبال گذاشتیم اصلا به چشم آمد؟ ساختمان فدراسیون فوتبال الان بالای 10 میلیارد تومان می‌ارزد. اصلی کسی آمد بگوید فلانی اینها از کجا آمد؟ ساختمان دو باشگاه استقلال و پرسپولیس روی هم الان 5-4 میلیارد تومان می‌ارزد. امکاناتی که برای این فوتبال آوردیم را یک بار شنیدید آقایان به زبان بیاورند؟ این 3 ساختمان که فقظ ساختمان فدراسیون فوتبال بالای 3 هزار متر است، آکادمی فوتبال، چند هزار متر زمین در آبسرد دماوند و خیلی امکانات دیگر. همه اینها بدون آنکه دستم را برود سازمان تربیت بدنی دراز کنم به دست آمد. اما آیا به چشم آمد؟

به گفته موید حسینی صدر،در گذشته هر فردی با وارادت یک خودرو می توانست به سود چشمگیری برسد اما الان اینکار باید توسط یک شرکت انجام شود.بنابراین اگر در گذشته هر فرد با واردات یک خودرو می توانست سودی عاید خود کند الان یک شرکت تمام این سود را به جیب می زند. براساس اظهارات وی، قبلا هر کسی می توانست یک خودرو مثلا از آلمان و با تفاوت قیمت مثلا 5میلیون تومان وارد ایران کند اما الان این طور نیست و باید حتما از طریق یک شرکت این خودرو معامله شود. خب این سوال ایجاد می شود که این سود 50 میلیونی را اگر یک نفر بخورد ایراد دارد اما اگر مثلا یک شرکت 50 تا از این سودها را به دست بیاورد ایرادی ندارد؟اصلا این سوال برای من وجود دارد که کجای اعمال چنین قانونی با قانون اساسی ما سازگار است. تازه تنها این نیست چرا که در حال حاضر با اعمال چنین قانونی قیمت ماشین وارداتی به شدت افزایش یافته است. الان تنها افرادی خاص و البته با روابطی خاص می توانند خودرو وارد کنند و این خود باعث شده که سود واردات به شدت افزایش یابد و قیمت نیز به طبع آن بالا رفته است.
وی متذکرشد: قبلا اگر می توانستیم با اختلاف 5 میلیون تومان یک خودرو وارد کنیم امروز با اختلاف 20 میلیون تومان هم به سختی یک خودرو را می توان وارد کرد. می خواهم بگویم این سیستم نامتوازن توزیع ثروت و ناعادلانه توزیع کردن امکانات در کشور واقعا وجود دارد.
مشروح این گفت وگو را اینجا بخوانید.

 چه شد که وزارت رفاه به دنبال مدیریت باشگاه استقلال رفت؟ / مدیریت وزارت رفاه بر باشگاه استقلال با هماهنگی رییس جمهوری

صنعت - روایت نخستین وزیر رفاه دولت نهم از داستان ورود این وزارتخانه برای مدیریت باشگاه استقلال.

پرویز کاظمی، نخستین وزیر رفاه دولت نهم در گفت و گوی خود با خبرآنلاین که متن کامل آن را در اینجا می توانید بخوانید پیرامون ماجرای مدیریت وزارت رفاه آن زمان بر باشگاه استقلال گفت: « نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که ما اصلا بحث آسیب شناسی اجتماعی را فراموش کردیم. یعنی ما همیشه دنبال معلول ها هستیم در صورتیکه باید علت ها را هم پیدا کنیم که چرا مشکلاتی داریم. بر همین اساس من دیدم که اگر که بخشی به نام « ورزش » در مجموعه مان داشته باشیم می تواند مشکلات را حل کند. البته نه به طور جامع اما به هر حال بخشی از مشکلات را می توان حل کرد.»

او در پاسخ به این سوال که چرا انتخاب شما در بخشس ورزش باشگاه استقلال بود گفت: «من واقعیت دوست داشتم به فوتبال خدمت کنم. »

 

کاظمی افزود: «بحث پرسپولیس و استقلال بود که یکی از این دو باشگاه انتخاب شود که دست تقدیر ما را به سمت باشگاه استقلال برد تا ما از این باشگاه حمایت کنیم. نکته ای هم که وجود داشت این موضوع کاملا با هماهنگی خود آقای رییس جمهور صورت گرفت. یعنی بعد از اینکه با آقای علی آبادی صحبت کردیم تا این هماهنگی را صورت دهیم خود آقای رییس جمهور هم تایید کرد. ما فقط بحث فوتبال را نداشتیم بلکه بحث ورزش بود. طرح هایی برای تنیس روی میز در سنندج، هاکی در اراک و وزنه برداری در سیستان و بلوچستان داشتم. ما اگر بتوانیم مشغله ذهنی مناسب را برای جوانان فراهم کنیم خیلی می تواند موثر باشد. من هیچ وقت این خاطره یادم نمی رود که زمانیکه تیم فوتبال استقلال پشتیبانی هایی از ما به همراه داشت پس از 3 تا 4 سال که مقامی به دست نیاورده بود اول شد. یعنی استقلال بعد از چند سال عدم توفیق به مقام قهرمانی رسید و یک جمعیت 120 هزار نفری به استادیوم آمده بود، حدود 30 تا 40 هزار نفر هم پشت درب استادیوم آزادی بودند. اگر ما بتوانیم به هیجان ها جهت بدهیم و مسیر درستی برای آن تعریف کنیم بسیار زیاد می تواند موثر باشد. بنا براین ما از زوایای مختلف این موضوع را مورد بحث قرار دادیم. »

چه زمانی زنان را به کاخ الیزه راه می‌دهند؟ این سئوالی است که «مریت سینو» با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، آن را در کتاب «زن و قدرت زیر نظر دولت جمهوری خواه پنجم » مطرح و مورد بررسی قرار می دهد. این که ممنوعیت ورود زنان به صحنه های مطرح سیاسی کشور از چه زمانی شکل گرفت و حالا آیا دولت جمهوری خواه فرانسه آماده پذیرفتن زنان به کاخ الیزه است؟ به ظاهر پاسخ این سئوال آری است اما در باطن سیاست فرانسه به گونه دیگری تعریف شده است که تاریخش به سالها قبل باز می‌گردد.

 

به گزارش خبرآنلاین، کتاب «دولت پنجم یا جمهوری خواهی تک جنسی» را مریت سینو، مدیر مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه با این داوری که بعد از تصویب حقوق رای دادن فرانسوی ها در سال 1944 امیدهای بسیاری به پایان رسید، نوشته است که همین موضوع در کتاب اخیر وی بار دیگر دنبال شده است و حضور زنان در صحنه سیاست فرانسه یا به واقع عدم حضور پررنگ آنها را موشکافی می کند. مریت سینو در کتاب «زن و قدرت زیر نظر دولت جمهوری خواه پنجم» مطرح می کند که چرخ های سیاسی فرانسه از زمان ژنرال گل به سمت پاک کردن حضور زن در این عرصه تغییر مسیر داد همچنان که می نویسد: «بیش از هر رهبر فرانسوی دیگری او تصویر زشتی از سیاست را طراحی کرد... او زنان را مامور بی ثباتی بدنه سیاسی جامعه یا منبع گرفتاری و دردسر معرفی کرده است...»

 

براساس این سیاست، زنان در این عرصه استثناء هستند و در حالی که جامعه دستخوش تغییرات اساسی است جامعه سیاسی فرانسه همچنان مردانه باقی مانده است. از سال 1958 تا 1973 درصد انتخاب زنان در مجمع ملی فرانسه روی رقم 2 دردصد ثابت باقی مانده است.

 

بعد از این دوران در سال 1974 برای اولین بار آرلت لاگی، نامزد حزب کارگران، به عنوان نخستین زن سیاسی، کاندیدای ریاست جمهوری شد و در اولین برنامه تبلیغاتی تلویزیونی گفت: «آری! من نخستین زنی هستم که جرات کرد خود را به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری در دولت جمهوری خواه مرد طلب فرانسه معرفی کند.» گرچه وی به عنوان زن متقاضی حضور در سیاست با شکست روبرو شد اما این شکست او را از پای نینداخت و هر بار در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه شرکت کرد و بازهم پس زده شد.

به ترتیب، عدم حضور زنان در صحنه سیاسی فرانسه کاملا مشهود است به طوری که در مجامع ملی، آمار حضور و فعالیت سیاسی رنان، پنج درصد یا حتی کمتر اعلام شده است.

 

مریت سینو در کتاب خود خاطر نشان می کند که: مسئله برابری سیاسی میان جنس زن و مرد به خصوص در جوامعی که مدعی بومی‌گرایی و دموکراسی هستند اهمیت بیشتری پیدا می کند. اما عکس این سیاست دقیقا در دولت های جمهوری خواه فرانسه دیده می شود و هیچ یک از سیاستمداران فرانسوی در تغییر آن هیچ تلاشی از خود نشان ندادند و این دقیقا همان سیاستی است که سیاستمداران فرانسوی به شکل موروثی یکی بعد از دیگری با پیاده کردن آن مانع از اشغال صندلی سیاسی از سوی زنان می شوند.

 

در این کتاب دولت ژاک شیراک به عنوان مسموم ترین دولت در این زمینه نامبرده می شود که نه تنها هیچ کاری برای تغییر این شیوه نکرد بلکه به شدت به آن دامن زد و همین روش همچنان با قوت در دولت های دیگر فرانسه دنبال می شود، شاید انتخابات دور جدید فرانسه فرصتی برای خط کشیدن روی باورهای کهنه و تعصبی این کشور باشد.

 

لوموند/ 26 سپتامبر/ ترجمه غزاله صابری

 

به گزارش خبرآنلاین؛ بازی دیشب تیم ملی کره و ایران در ورزشگاه 12 هزار نفری آزادی حاشیه های زیادی داشت. تقابل سرمربی کره ای اسبق تیم ملی با ملی پوشان ایرانی که از قدیم با او قصه های زیادی داشتند ، سبب شده بود تا اتفاقات عجیبی رقم بخورد. پارک در ست اول ، مدام سعی می کرد روی اعصاب بازیکنان ایران رژه برود. او با کارهایش توانسته بود حسابی اعصاب امیر حسینی ، پاسور تیم ملی ایران را به هم بریزد. او که خیلی خوب اخلاق بازیکن سابق تیم ملی را می دانست ، با رفتارش سعی می کرد بازیکن ما را تحریک کند. به طوری که ولاسکو چاره ای غیر از این ندید که امیر حسینی را بیرون بکشد و مهدوی را جانشینش کند.

البته پارک با همه کاری که کرد فقط با یک اشتباه داور ، همه چیزش را باخت و تیم ملی ایران با بردن ست دوم ، متحول شد. پارک خشمگین در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی می گفت:« همه چیز خوب بود ، تماشاگران عالی بودند ، تیم کره والیبال بازی کرد اما آیا شما اینجا والیبال دیدید؟» او سعی داشت همه چیز را گردن داوری بیاندازد. او می گفت بازی مثل منچ یا پینتبال بوده و آخرش هم گفت:« به بچه هایم گفتم اینجا نمی گذارند ما برنده باشیم پس سعی کنید از بازی لذت ببرید.»

ولاسکو بعد از او درباره این اتفاقات حرف زد. او گفت:« یکبار مجبور شدم به پارک هشدار جدی بدهم که سر جایش بایستد. بعد هم اینکه مدام با لیبروی کره ای ها دعوا داشتم چون اگر من این کار را نمی کردم به خاطر اداهایش ، یکی از بچه های تیم به حسابش می رسید. برای همین گفتم بگذار من وارد دعوا باشم تا بچه ها روی بازی تمرکز کنند.»

و البته علیرضا نادی کاپیتان تیم ملی هم درباره این اتفاقات می گوید:« پارک داشت روی اعصاب امیر حسینی رژه می رفت. برای همین هم بود که کمی مجبور شدیم از خجالتش در بیاییم. او مدام امیر را مسخره می کرد و اعصابش را به هم ریخته بود. در ست دوم هم وقتی من توپ را رد کردم و ست را بردیم ، همه چیزش به هم ریخت. اعصابش خراب شد و گیر داد به داور ، داور شاید یک لحظه اشتباه کرده باشد اما آن تنها اشتباهش بود.»

منصور عظیم زاده: در 23 ماه گذشته فقط 2 بازی دوستانه با تیم های 138 و 161 فیفا در تهران برگزار شده و خواهد شد

وقتی در ایام انتخابات ریاست جمهوری سال 88 و شش ماه بعد از آن با شرایط خاص سیاسی و بین المللی کشور که لازم به توضیح نیست و همگان می دانند، با 9 تیم ملی صرفاً در 7 ماه به ترتیب با چین(خرداد 88)، بوسنی(مرداد 88) ، بحرین و ازبکستان (شهریور 88)، ایسلند و مقدونیه(آبان 88) ، قطر ، مالی و کره شمالی (دی ماه 88 ) بازی کردیم، دوستان و تحلیلگران ورزشی انتقاد می کردند که مثلاً آن تیم در حد ما نبود این تیم فلان بود، ما کلاس بالا هستیم یا چرا باید برای بازی های مقدماتی جام ملتها این همه بازی بکنیم.
حالا چه می شود در عرض 9 ماه اخیر فقط 2 بازی رسمیِ بین المللی آن هم با ثبت یک رکورد جهانی در تاریخ فوتبال ایران با تیم های 138 و 161 فیفا یعنی تیم های ماداگاسکار و فلسطین داریم، کسی هم صدایش در نمی آید.
از آذر ماه 88 بعد از بازی با تیم ملی مقدونیه در استادیوم آزادی تاکنون یعنی نزدیک به 23 ماه، فقط همین 2 بازی دوستانه در تهران برگزار شده و خواهد شد. البته مهم این است که آقایانِ تحلیلگر، آلزایمر اقتضایی نداشته و عمداً تاریخ یادشان نرود.
سخن بسیار است اگرچه سخت بر این باورم در فوتبال اگر وصل باشی تمام اشتباهاتت را ولو فاحش به حساب تجربه، دانش، درایت، فهم و ارتباطات گذارده و باج می دهند و اگر نباشی حتی زحماتت را به عنوان وظیفه با رویکردی نقادانه و طلبکارانه می بینند.
 

رئیس اسبق کمیته روابط بین الملل فدراسیون فوتبال

با سلام

تو هم می تونی  خبر نگار ما باشی

خبرهای  خود را برای ما ارسال نمایید 

تا با  نام شما در وبلاگ  منتشر  شود  

برای اینکار اول عضو وبلاگ شده و خبر خود را برای ما ارسال کنید 

منتظر خبرهای داغ شما هستیم

اعلام سه تخلف محرز دولت در مجلس:تاخیر درتشکیل وزارت ورزش ولوایح بودجه سنواتی وعدم تخصیص بودجه متر/2/

اعلام سه تخلف محرز دولت در مجلس:تاخیر درتشکیل وزارت ورزش ولوایح بودجه سنواتی وعدم تخصیص بودجه متر/2/

دبیر کمیسیون انرژی مجلس در کافه خبر افشا کرد:جزییات اختلاس های کوچک و بزرگ در کشور